با توجه به ارتباط تنگاتنگ زبان و فرهنگ و وابسته بودن یادگیری زبان به یادگیری فرهنگ، در این مطالعه تلاش شد تا نگرش زبان آموزان ایرانی رشته زبان انگلیسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد جنوب تهران در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد نسبت به یادگیری جنبه های فرهنگی هر دو زبان مقصد و مبدا مورد بررسی قرار گیرد. در این راستا، پنجاه زبان آموز (25 نفر در مقطع کارشناسی و 25 نفر در مقطع کارشناسی ارشد) که به صورت تصادفی انتخاب شده بودن به سوالات یک پرسشنامه ناظر بر ارتباط با دیدگاه آنها نسبت به فرهنگ زبان های مقصد و مبدا (انگلیسی و فارسی) پاسخ دادند. سپس نتایج بدست آمده بر اساس آزمون خی مورد تجزیه و تحلیل شد که نتایج حاصله داد موید اهمیت فرهنگ هر دو زبان در فرایند یادگیری زبان دوم برای کلیه جامعه آماری می باشد. ضمنا، یافته های این مطالعه نشان داد که زبان آموزان در مقطع کارشناسی ارشد نسبت به زبان آموزان در مقطع کارشناسی تمایل بیشتری به یادگیری فرهنگ و زبان مقصد و مبدا دارند. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

هدف از انجام پژوهش حاضر، شکل گیری وفاداری به مقصد باتجربه مقصد، تصویر مقصد و رضایت از مقصد در شهر شیراز است. جهت گردآوری داده های موردنیاز از پرسشنامه استفاده شده است و داده های گردآوری شده از نمونه مورد بررسی (گردشگران داخلی و خارجی هتل های پنج ستاره کلاس A شهر شیراز) نیز با استفاده از آمار توصیفی (نرم افزار SPSS) مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی با رویکرد حداقل مربعات جزئی (نرم افزار Smart PLS) مورد تحلیل قرار گرفتند. تعداد نمونه این پژوهش با توجه به محدودیت های تحقیق 82 نفر بوده است. این تحقیق دارای 5 فرضیه می باشد که هر 5 فرضیه آن مورد تایید قرار گرفت. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد تصویر از مقصد تاثیر مثبت بر رضایت از مقصد و وفاداری به مقصد دارد، همچنین تجربه از مقصد تاثیر مثبت بر رضایت از مقصد و وفاداری به مقصد دارد و درنهایت رضایت از مقصد موجب افزایش رضایت مشتری می شود.

مقدمه: امروزه ایجاد برند معتبر و با اعتبار در نزد گردشگران به یکی از جذاب‏ترین و جنجال برانگیزترین مباحث در حوزه جغرافیای اجتماعی و بازاریابی گردشگری تبدیل شده است. زیبایی جغرافیای یک منطقه در کنار فرهنگ و سنت های اجتماعی جوامع منجر به رشد صنعت گردشگری و افزایش گردشگران شده است.داده و روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ جمع آوری داده ها، توصیفی - پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش، گردشگران شهر مشهد می باشند. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان و با استفاده از روش غیر تصادفی در دسترس 384 نفر تعیین شد. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش، پرسشنامه استاندارد پژوهش مونیلینو و همکاران (2022) است که جهت تأیید پایایی پرسشنامه از آلفای کرونباخ و برای روایی پرسشنامه از تحلیل عاملی تاییدی استفاده گردید که مقادیر به دست آمده بیانگر تأیید پایایی و روایی پرسشنامه است. علاوه براین، روایی واگرا نیز مورد تأیید قرار گرفت، جهت تحلیل داده ها به روش معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار smart pls انجام پذیرفت. یافته ها: نتایج حاکی از آن است که دلبستگی به برند، تاثیر هویت برند، شهرت برند و فرهنگ پذیری مقصدگردشگری بر اعتبار برند را میانجی گری می کند. همچنین، فرهنگ پذیری، هویت برند مقصد و شهرت برند مقصد بر اعتبار برند و دلبستگی به برند مقصد گردشگری تاثیر مثبت و معناداری دارد. علاوه براین، دلبستگی به برند مقصد گردشگری بر اعتبار برند مقصد گردشگری تاثیر مثبت و معناداری دارد.نتیجه گیری: نشان دهندۀ اهمیت جایگاه و خاستگاه یک مقصد گردشگری است که جغرافیای اجتماعی باعث تفاوت ها و سنن مختلف گشته که برای گردشگران و ملل دیگر جذابیت ویژه ای به همراه دارد.

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر درگیری ذهنی با برند مقصد و شخصیت برند مقصد بر خودتجانسی گردشگران و تعلق به برند مقصد در شهر اصفهان صورت گرفته است. این پژوهش کاربردی، توصیفی و از نوع پیمایشی است. برای جمع آوری اطلاعات از روش میدانی با ابزار پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش کلیه گردشگران ایرانی هستند که شهر اصفهان را به عنوان مقصد گردشگری در تابستان سال 1397 انتخاب کرده بودند. روش نمونه گیری در این پژوهش نمونه گیری در دسترس بوده است. حجم نمونه با فرمول نمونه گیری مدل سازی معادلات ساختاری (5q≤ n≤ 15q) تعیین شد، که در نهایت تعداد 384 پرسشنامه جمع آوری گردید. برای تحلیل داده ها و آزمون فرضیه های پژوهش از مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزارSmart PLS 2. 0 استفاده شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که درگیری ذهنی با برند مقصد بر شخصیت برند مقصد تاثیر دارد. شخصیت برند مقصد بر تجانس با خود واقعی و تجانس با خود ایده آل تاثیر دارد. همچنین، شخصیت برند مقصد بر تعلق به برند مقصد تاثیر دارد. در نهایت، تجانس با خود واقعی و تجانس با خود ایده آل بر تعلق به برند مقصد تاثیر دارند. پیشنهاد می شود که یافته های این پژوهش را می توان در راستای برندسازی شهر اصفهان و برای ایجاد ذهنیتی مشترک در گردشگران با توجه به جاذبه های گردشگری این شهر به کار گرفت.

اگرچه تحقیقات در زمینه وفاداری به برند ابتدا با مطالعه "مقاومت برند" کوپرلند در سال (1923) شروع شد اما این موضوع هنوز هم به عنوان یکی مهمترین موضوعات در زمینه برند مورد توجه است. مفهوم وفاداری به برند به عنوان نیرو محرکه اصلی و یکی از پراهمیت ترین شاخص ها در موفقیت اقدامات بازاریابی خصوصا بازاریابی مقاصد گردشگری شناخته شده است. هدف از تحقیق حاضر ارایه و ارزیابی مدل جامعی است که بتواند پاسخ های رفتاری گردشگران اعم از وفاداری به برند مقصد را بر اساس بررسی همزمان متغیرهای روانشناختی مهم، تجربه برند مقصد، شخصیت برند مقصد و ارزش ویژه برند مقصد، پیش بینی کند، است. روش پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی پیمایشی است. داده ها از بین 375 نفر از گردشگران خارجی شهر تهران جمع آوری شده است. از مدل یابی معادلات ساختاری با نرم افزار PLS جهت تجزیه و تحلیل داده ها، استفاده گردیده است. نتایج مطالعه حاکی از آن است که تجربه برند مقصد موثرترین متغیر بر وفاداری برند و پس از آن ارزش ویژه برند مقصد متغیر موثر بر وفاداری مقصد دارند. همچنین شخصیت برند مقصد از طریق تجانس عملکردی بر وفاداری به برند مقصد تاثیر مثبت و معناداری دارد و در نهایت خودتجانسی در ارتباط بین شخصیت برند مقصد و وفاداری به برند مقصد نقش میانجی را ایفا نمی کند.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش آشنایی مقصد در برندسازی ایران به عنوان مقصد گردشگری ورزشی بود. روش تحقیق، توصیفی-همبستگی با تکنیک تحلیل مسیر بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی گردشگران ورزشی خارجی سفرکرده به ایران بودند که 360 نفر با روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه آماری در پژوهش مشارکت یافتند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های «آشنایی مقصد» لیو و همکاران (2018)، «تصویر برند مقصد» اندرسون و همکاران (2018) و «نیت های رفتاری» وو و همکاران (2018) بودند. روایی (محتوا، همگرا و واگرا) و پایایی (بارعاملی، ضریب پایایی و ضریب آلفای کرونباخ) پرسشنامه ها حاکی از آن بود که ابزار اندازه گیری از روایی و پایایی مطلوبی برخوردارند. از روش مدل یابی معادلات ساختاری برای تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که آشنایی مقصد می تواند با ضریب مسیر 83/0 بر تصویر برند مقصد تاثیرگذار باشد و تصویر برند مقصد نیز به دنبال آن، می تواند با ضریب مسیر 68/0 بر نیت های رفتاری گردشگران تاثیر بگذارد. همچنین، آشنایی مقصد می تواند به طور مستقیم و با ضریب مسیر 63/0، نیت های رفتاری گردشگران را تحت تاثیر قرار دهد. به عبارتی، با افزایش آشنایی، تصویر مقصد و نیت های رفتاری گردشگران تحت تاثیر مثبت قرار می گیرند. در نتیجه، این یافته ها نقش آشنایی مقصد در برندسازی مقصد گردشگری را تایید می کند. بر اساس یافته ها می توان پیشنهاد کرد که اگر مقصدهای گردشگری ورزشی ایران به دنبال افزایش سهم خود از بازار گردشگری ورزشی جهان هستند باید به نقش آشنایی به عنوان عامل کلیدی در برندسازی ایران به عنوان مقصد گردشگری ورزشی توجه ویژه ای داشته باشند.

تدریس فرهنگ در آموزش زبان انگلیسی، مساله ای هست که همواره مورد بحث بوده است. همزمان با پیشرفت جامعه شناسی زبان در اواخر دهه شصت، جنبه فرهنگی آموزش زبان نیز برجسته شد و دیدگاه های متعددی در زمینه تدریس فرهنگ در آموزش زبان انگلیسی مطرح گردید. با وجود انجام مطالعات مختلف در خصوص جایگاه فرهنگ زبان انگلیسی در محتوا و تدریس زبان در آموزشگاههای مختلف، به نظر می رسد، این مهم تاکنون در کلاسهای درس زبان عمومی در دانشگاهها مورد توجه قرار نگرفته است. پژوهش حاضر به بررسی رویکرد مدرسان و دانشجویان نسبت به موضوع فرهنگ و تدریس و یادگیری آن در کلاس های واحد درسی زبان عمومی پرداخته است. بدین منظور، شش مدرس زبان انگلیسی و ده نفر از دانشجویانی که واحد درسی زبان عمومی را گذرانده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. برای رسیدن به هدف پژوهش، از روش تحقیق کیفی استفاده شد و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته با مدرسان و دانشجویان جمع آوری شدند و از طریق روش تحلیل تماتیک مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش حاضر نشان میدهد که رویکردهای موافق و مخالف با تدریس فرهنگ و یادگیری آن در کالس های زبان عمومی در میان مدرسان ریشه در تعریف و نگرش آنها نسبت به مقوله فرهنگ دارد. عوامل متعددی نظیر اعتقادات مذهبی، تاثیر رسانه ها و شبکه های اجتماعی ، و وابستگی به فرهنگ و زبان مادری از عوامل تاثیرگزار بر رویکرد دانشجویان نسبت به مقوله تدریس و یادگیری فرهنگ در کالس های زبان عمومی به شمار می رود.